พักร้อนเดือนเมษายน

เดือนเมษายน ปีนี้ เป็นเดือนที่มีวันหยุดมากจริงๆ มีวันหยุด ที่เป็นปกติ 2 ครั้ง และวันหยุดพิเศษ อีก 1 ครั้ง รวมวันหยุดทั้งสิ่น 6 วัน เมื่อบวกเสาร์ อาทิย์ เข้าไปด้วย ก็เป็น 14 วัน หรือครึ่งเดือน และถ้ารวมวันพักร้อนเข้าไปด้วย ก็เกือบหมดเดือน แล้วต้องบันทึกไว้มือนกันว่า เป็นเดือนที่มีความร้อนมาก ร้อนทั้งอากาศ และร้อนทั้งเหตการณ์บ้านเมือง จนถึงต้องมีการประกาศสถานการณ์ฉุกเฉิน ในช่วงวันหยุดนี้ทางราชการ และหยุดพักร้อนเดือนเมษายนนี้ มีเหตการณ์หลายอย่างที่เข้ามาเกี่ยวข้องในชีวิตประจำวัน ลองมาดูว่า มีอะไรบ้าง เรื่องแรก ข้างของแพง สิ่งที่น่าแปลกใจคือ เราบอกว่า อัตราเงินเฟ้อติดลบ ของน่าจะถูก เพราะคนไม่มีเงินซื้อ แต่ของแพงมาก มะนาวลูกละ 10 กว่าบาท ก็เพิ่งได้ยิน เนื้อหมู กิโลละ 130-140 บาท ขณะที่รายได้ลดลง ครูเรา ก็ต้องรัดเข็มขัด จนเอวคอด เอวกิ่ว ดีแต่ว่า ช่วงนี้ส่วนมากเป็นช่วงปิดเทอม ไม่มีการเรียนการสอน ได้อยู่กับบ้าน ประหยัดรายจ่ายไปได้บ้าง เรื่องที่ 2 เหตุการณ์บ้านเมื่อง ที่เกิดเรื่องเกิดราว เกิดความแตกแยก โดยตอนนี้เพิ่มมาอีก 1 สีแล้ว แต่เดิม มีสีเหลือง สีแดง ตอนนี้ สีน้ำเงินเพิ่มขึ้นมา ก็เลยครบ 3 ก๊กแล้ว เรื่องที่ 3 เรื่องข่าวสารบ้านเมือง ตอนนี้ แย่มาก ไม่รู้ว่า ข้อะเท็จจริงเป็นอย่างไร เพราะสื่อสารมวลชน เริ่มเชื่อไม่ได้ นำเสนอข้อเท็จ ข้อจริง แล้วก็โยนให้ผูเบริโภค ใช้วิจารญาณ เอาเอง แต่พยายามใช้แล้ว ก็ยังไม่รู้อยู่นั่นเอง ว่า อะไรเท็จ อะไร จริง เรื่องที่ 4 เรื่องความรุนแรงในบ้านเมือง ไม่อยากพูดเรื่องนี้

สังคมที่กำลังวิกฤติ

• ช่วงนี้มีวันหยุดยาวมาก ปรกติแค่หยุดสงกรารต์ ก็ยาวอยู่แล้ว แต่นี้รัฐบาลเพิ่มวันอยุดเข้าไปอีก ก็เลยหยุดยาว และตัวเราเอง แถมลาพักร้อนด้วย จึงหยุดยาวมาก สรุปก็คือ หยุดเกือบทั้งเดือน วันหยุด แต่เหตการณืต่างๆ ไม่หยุด โดยเฉพาะเหตการณ์ทางการเมือง คงจะต้องมีการบันทึกว่า ตอนช่วงนี้ มีเหตุการณ์บ่อยจริงๆ หลังจากรัฐประหารเมื่อปี 2549 ต่อจากนั้น เหตการณ์วุ่นวายก็เกิดขึ้น เมื่อกลุ่ม เสื้อแดง แต่เดิมเรียก นปก. ออกมาต่อต้าน เกิดความรุนแรง ต่อจากนั้นก็มีการเลือกตั้ง กลุ่มเสื้อเหลืองก็ออกมาต่อต้าน และเกิดเหตุการณ์รุนแรงเมื่อ 7 ตุลาคม 2551 จนเปลี่ยนแปลงรัฐบาล แล้วกลุ่มเสื้อแดง ในชื่อ นปช. ก็ออกมาต่อต้าน จนเกิดความรุนแรง ในวันสงกรานต์ คือ 13- 14 เมษายน 2552
• เอาเรื่องใกล้ตัวมาเล่าดีกว่าทจะให้เห็นสภาพสังคมที่กำลังแย่ เมื่อคืนนี้ ได้รับโทรศัพท์จากลูก เวลาประมาณเกือบ 5 ทุ่ม น้ำเสียงยังตกใจ โดยเล่าให้ฟังว่า ขี่รถมอร์เตอร์ไซต์ออกไปกับเพื่อนเพื่อออกไปกินข้าว เมื่อเสร็จแล้ว ก็ขี่รถกลับหอพัก มีผู้ร้ายมากระชากกระเป๋าไปจากมือ ขณะที่กำลังขี่รถ สถานที่คือ คลองหก จังหวัดปทุมธานี ที่ลูกกำลังไปเรียนหนังสือ อยู่ที่ ม. ราชมงคลธัญบุรี โดยพักอยู่หอพักแถวๆใกล้มหาวิทยาลัย ซึ่งเป็นชุมชนและหอพักมากมาย แต่บริเวณที่ถูกกระชากกระเป๋า ค่อนข้างจะไม่ค่อยมีไฟ ก็ได้แต่ปลอบใจลูกว่าท ให้ระวังตัวให้มาก ทรัพย์สินเสียแค่นี้ไม่เป็นไร อย่าให้ตัวเองเป็นอันตรายก็พอแล้ว แต่ต่อไปก็ต้องระวังเป็นพิเศษ กลางคืนห้ามไปไหน ถ้าจำเป็นต้องไปต้อวงมีเพื่อนไปหลายๆ คน แห้กระทั่งบนหอพักก็อย่าไว้ใจ
• เรื่องที่เล่ามานี้ ชี้ให้เห็นว่า ประชาชนทั่วไปไม่มีความปลอดภัยเลยพึ่งใครไม่ได้แล้ว ต้องพึ่งตัวเอง ขณะที่ผู้ปกครองบ้านเมืองกำลังแย่งชิงอำนาจกัน จะรู้ไหมว่า ชาวบ้านทั่วไป กำลังเดือดร้อน ทุกหย่อมหญ้า และคิดว่า อาจจะทวีควมรุนแรงมากขึ้น ตัวอย่างเช่นเหตการณ์ เมื่อวานนี้ คือเช้าวันที่ 17 เมษายน ก็มีการลอบยิงแกนนำเสื้อเหลือง คือ นายสนธิ ลิ้มทองกุล ด้วยอาวุธสงคราม กลางกรุงเทพ นี่มันอะไรกัน บ้านเมือง ท่านผู้นำทั้งหลาย จะแย่งชิงอำนาจกันไปถึงไหน แต่ละคนปากก็บอกว่า ทำเพื่อประชาชน แต่ดูเหมือนว่า พวกท่านยิ่งทำ ประชาชนยิ่งแย่ ท่านควรปรับนโยบายใหม่ จากนโยบายที่บอกว่า จะทำอะไรบ้าง มาเป็นนโยบายว่า จะไม่ทำอะไรบ้าง ส่วนจะทำอะไรบ้าง ให้ข้าราชการประจำเขาทำไป เขาก็ทำเป็น ส่วนนักการเมืองมาคิดว่า จะไม่ทำอะไรบ้างที่จะทำให้ประชาชนเดือดร้อนบ้าง